out of the theme.

Ο ερμητισμός πρέσβευε έναν ιδεαλιστικό μονιστικό πανενθεϊσμό, σύμφωνα με τον οποίον τα συστατικά του φυσικού κόσμου ήταν ομοούσιες νοητικές κατασκευές στη σκέψη του Ενός και Άφατου Θεού, του Παντός, ουσιαστικά ενός κοσμικού νου. Προωθούσε την αντίληψη της απόλυτης συμμετρίας και αναλογίας μεταξύ του μικρόκοσμου και του μακρόκοσμου, μεταξύ του εαυτού και της πλάσης («όπως πάνω έτσι και κάτω»), ενώ διατυμπάνιζε την κατάσταση αιώνιας κίνησης στην οποία βρίσκονταν τα δομικά συστατικά του Σύμπαντος, διαρκείς δονήσεις μέσα στο νου του Θεού, και συμφωνούσε με τον προσωκρατικό Ηράκλειτο ότι η ακινησία και η στασιμότητα είναι μία ψευδαίσθηση. Οι διαφορετικοί τύποι της ύλης και του νου δεν είναι παρά διαφορετικές εκδηλώσεις μίας κοινής ουσίας που δονείται με πολλαπλούς τρόπους. Επίσης ο ερμητισμός πρέσβευε ότι σε κάθε κατασκεύασμα, υλικό ή νοητικό, ζωντανό ή άψυχο, υπάρχουν δύο φαινομενικά αντίθετοι πόλοι, που δεν είναι παρά διαφορετικές όψεις του ίδιου πράγματος. Η πορεία προς τη φώτιση σήμαινε αναγνώριση της θεμελιώδους ομοιότητας μεταξύ των αντιθέτων και της συλλογικής τους ύπαρξης ως τμήματα του ενιαίου Παντός, ενώ η ιστορία όλων των πραγμάτων δεν είναι παρά μία διαρκής, ρυθμική ταλάντωση μεταξύ των δύο πόλων τους. Ο ερμητισμός εγκόλπωνε ακόμα την κοινή μυστηριακή έννοια της μετενσάρκωσης του πνεύματος, σε διαδοχικούς κύκλους ζωής μέχρι να επιτύχει τη φώτιση και να λυτρωθεί βυθιζόμενο στο Παν.

Ενδιαφέρον στοιχείο της ερμητικής σκέψης ήταν η αντίληψη ότι στον Έναν Θεό ενυπήρχαν τρεις ισοδύναμες όψεις οι οποίες διαπερνούν τον κόσμο ως υποκείμενοι θεμελιώδεις μηχανισμοί: ο Νους, μία αγαθή, δημιουργική νοητική δύναμη, ο Λόγος, η πηγή της λογικής η οποία παράγει τάξη από το Χάος, και ο Άνθρωπος, το άθροισμα των πνευμάτων των ανθρώπων. Αν και όλα τα συστατικά του Σύμπαντος είναι κατά βάθος ομοούσια, ως σκέψεις του Θεού, οι διαφορετικού τύπου δονήσεις τους συντηρούν μία επιφανειακή διάκριση του κόσμου σε φυσικό επίπεδο (ύλη), νοητικό επίπεδο (ψυχή) και πνευματικό επίπεδο (πνεύμα). Το πνεύμα δονείται τόσο ταχύτατα που φαίνεται ακίνητο, ενώ η συμπαγής ύλη δονείται τόσο ανεπαίσθητα που επίσης φαίνεται ακίνητη. Μεταξύ τους μεσολαβούν δισεκατομμύρια βαθμοί κινητικής κατάστασης και δονητικής έντασης.

Συγχωνεύοντας ελληνορωμαϊκές και αιγυπτιακές επιρροές, ο ερμητισμός υποστήριζε ότι στον κόσμο διέμεναν εκατοντάδες κατώτερες υπερφυσικές θεότητες, ιεραρχημένες μεταξύ των ανθρώπων και του Θεού στη συμπαντική κλίμακα, κάποιες εκ των οποίων ήταν δαιμονικές και εκπροσωπούσαν το Κακό, ενώ κάποιες άλλες ήταν αγγελικές και δρούσαν ως όργανα του αγαθού Νου. Έτσι το Καλό ταυτιζόταν με τη δημιουργία, την έρευνα και τη λογική, νοητικές κατασκευές, ενώ το Κακό ταυτιζόταν με την προσκόλληση στην ύλη και στο φυσικό επίπεδο του κόσμου. Ο ερμητισμός επομένως, αντίθετα με τις περισσότερες μυστηριακές λατρείες, δε βασιζόταν στην εξ αποκαλύψεως γνώση αλλά στη γνώση μέσω λογικής έρευνας προκειμένου να λυτρώσει τους ακολούθους του· κλειδί προς αυτήν την κατεύθυνση ήταν η αστρολογία, η οποία αποκάλυπτε τη σκέψη του Θεού μέσω της κίνησης των πλανητών, αφού οι τελευταίοι ταυτίζονταν με μεταφορικές νοητικές έννοιες και αναλογούσαν σε θεότητες, και φανέρωνε τις επιρροές της κίνησης αυτής στα γήινα πράγματα, καθώς και η αλχημεία, η οποία έλαβε έναν επιπρόσθετο συμβολικό χαρακτήρα και συνδέθηκε με θρησκευτικές μεταφορές, όπως γινόταν στη φαραωνική Αίγυπτο. Η ερμητική αλχημεία ήταν το πρακτικό μέσο για την επίτευξη της «θεουργίας», της τελετουργικής μυστικιστικής πρακτικής που οδηγούσε στη φώτιση και στη νοητική ένωση του ασκούμενου με το Παν. Επιπλέον η θεουργία, πρακτική που σκόπευε στην εγκαθίδρυση δεσμών συμπαθητικής μαγείας μεταξύ του ατόμου και του κόσμου, υποτίθεται πως μπορούσε να οπλίσει όποιον την εξασκούσε με φαινομενικά υπεράνθρωπες δυνάμεις καθώς του επέτρεπε να τροποποιεί κατά βούληση τη φύση, αφού η τελευταία δεν ήταν παρά ένα εύπλαστο νοητικό κατασκεύασμα στο νου του Θεού. Οι ερμητικοί εξήραν τη θεουργία ως ύψιστο φιλοσοφικό έργο και υποτιμούσαν τους άλλους τύπους μαγείας ονομάζοντας τους συλλήβδην «γοητεία», έναν αρνητικό όρο που υποδήλωνε δόλο ή απάτη. Ωστόσο η διαφοροποίηση εξαντλούνταν μόνο στον τελικό σκοπό, καθώς οι μέθοδοι της θεουργίας δε διέφεραν από τις μεθόδους της γοητείας· και οι δύο κατάγονταν από τη συστηματοποιημένη μαγεία της ελληνιστικής εποχής και αξιοποιούσαν ξόρκια, φυλακτά, ψαλμούς, επικλήσεις κατώτερων θεοτήτων, αλχημικές συνταγές, αστρολογικές παρατηρήσεις κλπ.

Ήδη πριν από τη ρωμαϊκή εποχή και την τελική σύνθεση του ερμητισμού η ελληνιστική Αίγυπτος και η Αλεξάνδρεια ήταν το κέντρο των αλχημικών ερευνών, οι οποίες διέθεταν έναν απόκρυφο χαρακτήρα απευθυνόμενες σε μυημένους μέσω αλληγοριών και δυσνόητων συμβολισμών. Έτσι και ο ερμητισμός αποτέλεσε μία ευρεία αποκρυφιστική παράδοση η οποία όμως, σε αντίθεση με τις περισσότερες μυστηριακές μεσογειακές λατρείες που επίσης συντηρούσαν έναν πυρήνα μυημένων στα απόκρυφα μυστικά και έναν κύκλο αμύητων ακολούθων, δεν όριζε ιερατείο, ετήσιες δημόσιες τελετές σε ιερούς χώρους κλπ. Η ουσία του ερμητισμού κρυβόταν στην ιδιωτική εξάσκηση της αλχημείας και στη διαρκή, πρακτική έρευνα για την αλήθεια, ενώ δεν κάλυπτε τόσο τα βαθύτερα μυστικά του με θρησκευτικούς μύθους προορισμένους για τους αμύητους, όπως οι μυστηριακές λατρείες, όσο με αλληγορίες και αλχημικές μεταφορές. Όπως και η μυστηριακή μεσογειακή παράδοση όμως, συμπεριλαμβανομένου του ευρύτερου πυθαγορισμού και πλατωνισμού, κήρυττε τον ενάρετο βίο, την ελευθερία του ανθρώπου στις ηθικές επιλογές του και το ανεύθυνο του Θεού. Επιπλέον ο ερμητισμός εξιδανίκευε τη νοητική δημιουργία, θεωρώντας πως η μεγαλύτερη κατάρα για έναν άνθρωπο είναι να μην παράγει «τέκνα», έργα της διανόησης, καθώς αυτό υποδήλωνε προσκόλληση στην ύλη.

Ἀναρτήθηκε στὸ Uncategorized | Σχολιάστε

Μοναξιά η παρέα?

Ένας άνθρωπος, μία ζωή, ένας στόχος. Πολλές φορές όμως είναι απαραίτητο για να πραγματοποιηθεί ένας στόχος, να συμβάλλουν και άλλοι άνθρωποι στην ζωή του ενός. Είναι φορές που δύο μυαλά είναι καλύτερα από ένα και τα τρία μυαλά καλύτερα από δύο. Αυτά τα μυαλά, αυτοί οι άνθρωποι, τι σχέση πρέπει να έχουν με το άτομο που θέλουν να στηρίξουν ; το αποψινό ερώτημα όμως δεν είναι αυτό, διότι η απάντηση στην παραπάνω ερώτηση είναι απλή. Το άτομο που θα ζητήσει την βοήθεια θα επιλέξει ποιοι θα είναι αυτοί οι άνθρωποι. Το αποψινό ερώτημα είναι, με τι κριτήρια επιλέγει κανείς αυτή την βοήθεια. Ο καθένας μεν έχει τα δικά του κριτήρια. Παρ όλα αυτά δεν παύουν να υπάρχουν κάποια standards. Αγάπη, έγνοια, την σκέψη ότι η βοήθεια που το ζητήθηκε πρέπει να δοθεί απλόχερα με αποτέλεσμα να καλυτερέψει την ζωή του άλλου, δηλαδή θετική σκέψη προς τον συνάνθρωπο. Να δίνει ότι του ζητηθεί, και να μην θέλει για αντάλλαγμα τίποτα άλλο. Όλο αυτό μπορεί να φαίνεται ουτοπικό, αλλά μπορεί να συμβεί αν υπάρχει αυτή η αμοιβαία βοήθεια και από τις δυο μεριές και έρχεται αυτόματα από την καρδιά και όχι κατόπιν συλλογισμού. Μοναξιά η παρέα; Πως μπορεί κάποιος να σταθεί στα πόδια του , αν δεν του δείξουν άλλοι πως; Αυτό προϋποθέτει μια συναναστροφή μεταξύ ανθρώπων. Πρέπει λοιπόν να είμαστε έτοιμοι να κάνουμε την σωστή επιλογή για τον εαυτό μας πρώτα, αλλά και για τους άλλους που είναι εξίσου σημαντικοί. Γιατί αυτοί θα είναι που θα συμβάλλουν στην πραγματοποίηση ενός στόχου, του στόχου το να υπάρξεις ευτυχισμένος.

 

Ἀναρτήθηκε στὸ Uncategorized | Σχολιάστε

What do women want? What do men want?

What do women want? What do men want?

Άντρας. Γυναίκα.  Δυο αντίθετα φύλα με ένα πολύ μεγάλο κοινό μυστικό. Προσπαθούν με κάθε τρόπο, είτε άμεσος, ρουχισμός, κολόνιες, αμάξια, και κάθε άλλου είδους υλικό αγαθό, είτε έμμεσος, τρόπος ομιλίας και body language, εντυπωσιακές ιδέες σε ανάπτυξη συζήτησης , και ότι άλλο έχει να κάνει με την προσωπική επαφή ανάμεσα σε αυτά τα δύο φύλα, να ελκύσουν το ένα το άλλο. Αλλά ας μην γελιόμαστε, οι προσπάθειες που ο άντρας και υ γυναίκα κάνουν, για να τραβήξουν την προσοχή και να νιώσουν ότι έλκουν τον άλλον, είναι πάμπολλοι, κάτι που δεν πρόκειται να μπορέσουμε να το περιγράψουμε μέσα σε μία πρόταση.  Δεν μπορούμε γιατί η εποχή μας έχει εξελιχθεί σε ένα στάδιο, που ο ρομαντισμός έχει σχεδόν χαθεί, και δίνουμε πιο πολύ σημασία σε αυτά τα πράγματα , παρά στην ουσία, και ξεχνάμε να ρωτήσουμε τον εαυτό μας, ( τι θέλεις να αποκομίσεις από αυτόν/αυτήν?). Επειδή ακριβώς δεν ρωτάμε αυτήν την απλή ερώτηση στον εαυτό μας, όχι μόνο ξεχνάμε τι θέλουμε, αλλά πολλές φορές , χανόμαστε στην άβυσσο που έχει δημιουργήσει το ίδιο το μυαλό μας, και τελικά αποφασίζουμε να απλοποιήσουμε τα πράγματα, αποφασίζοντας ότι θέλουμε απλά σεξ, είτε για να ικανοποιήσουμε το σώμα μας, είτε τον εγωισμό μας. Κάτι το οποίο σαφώς είναι μία ανάγκη του ανθρώπου που πρέπει να πραγματοποιήσει.  Έτσι, θα ακούσουμε πολλές φορές την ατάκα( δεν τις καταλαβαίνω τις γυναίκες, ή, δεν τους καταλαβαίνω τους άντρες). Αυτό συμβαίνει όμως γιατί δεν έχουμε κατανοήσει τον εαυτό μας, για να αρχίσουμε να βλέπουμε τα ουσιαστικά πράγματα και όχι τα επιφανειακά . τα ουσιαστικά πράγματα που θέλουμε εμείς οι άντρες δεν διαφέρουν και πολύ από αυτά που θέλουν οι γυναίκες. Αναστροφή λοιπόν στον δικό μας ψυχικό κόσμο για να κατανοήσουμε αυτόν, που θέλουμε, αυτόν που αγαπάμε. Και στην τελική to understand what we want γιατί αυτό είναι το κοινό μυστικό.

Υ.Γ : ένας σπουδαίος άντρας είχε πει κάποτε, σωστή διατροφή, σωστή άσκηση του σώματος και του νου, υγιής ψυχή και υγιές σεξ. Όλα αυτά μπορούν να οδηγήσουν σε έναν δρόμο που οδηγεί σε μια χαρούμενη ζωή. Το καθημερινό σεξ όμως, με διαφορετικά πρόσωπα, μπορεί να θεωρηθεί υγιές?

Ἀναρτήθηκε στὸ Uncategorized | Σχολιάστε